Biomimicry meets Albatross

Ken jij biomimicry al? Deze tong- en typebreker betekent gewoon: de natuur (bio) nadoen (mimic). Een relatief nieuw vakgebied dat onderzoekt hoe de natuur ons kan inspireren bij praktische en sociale uitdagingen. Denk aan de uitvinding van klittenband en de vorm van vliegtuigvleugels, maar ook aan watermanagement in de stad.

‘I think the biggest innovations of the 21st century will be at the intersection of biology and technology.’

Jamaica den Heijer van BiomimicryNL begint onze negende workshop in de Green Living Lab met deze uitspraak van Steve Jobs. De digitaliserende mens en de natuur lijken steeds meer uit elkaar te groeien. Maar juist door deze werelden bij elkaar te brengen, kunnen we elkaar verder helpen. De natuur weet zich al biljoenen jaren te handhaven door zich continu aan te passen. Een uitstekende leermeester dus, zeker op het gebied van duurzaamheid! Natuurlijke processen kenmerken zich namelijk door energie efficiëntie, overvloed en samenwerkening.

Win-lose

Ook het dieren-, planten- en schimmelrijk kent competitie, maar zet een biomimicry bril op en je krijgt oog voor bijzondere samenwerkingen die de boventoon voeren. Zelfs tussen verschillende soorten vindt vanzelfsprekend uitwisseling van kwaliteiten plaats, zodat beide partijen profiteren. Een bij bevrucht een bloem in ruil voor voedsel. En een Nemo visje deelt voeding met koraal in ruil voor beschutting.

In de mensenwereld wisselen we onze diensten en producten natuurlijk ook uit. Maar wanneer geld een doel op zich wordt in plaats van een ruilmiddel, verandert win-win vaak in win-lose. De boel raakt uit balans. Dat zien we terug bij onze uitwisseling met de natuur. Wanneer we nemen zonder terug te geven, raken natuurlijke bronnen zoals bodem en oceanen uitgeput. De natuur kan ons leren om het verdienen van geld weer in balans te brengen met andere waarden.

foraging2

Blanco blik

Jamaica stuurt ons de tuin in om zelf voorbeelden te zoeken waarop de natuur overvloedig, energie efficiënt of win-win te werk gaat. Met een tamelijk blanco blik staar ik naar een weelde aan bloemen en planten. Wat weet ik van de wondere werking van de natuurlijke processen die daar aan mijn voeten plaats vindt?

Ik denk aan de wormen uit les twee, die organisch afval omzetten in voedingsstoffen voor de bodem. Een groepsgenoot wijst naar druppels die op een blad blijven liggen: zo maakt een plant duurzaam gebruik van water. Een andere student vindt een esdoornzaadje dat zich door zijn propellervorm makkelijk kan verspreiden. (Bij het googlen van ‘esdoornzaad’ voor deze blog vind ik de volgende kop De val van esdoornzaad kan helikoptermaker inspireren!)

Als ik deel hoe onwetend en losgezongen ik me voel van de natuurlijke wereld, raadt Aveen aan: hoe meer tijd je in de natuur doorbrengt, hoe meer je zult opmerken en leren. Haar bemoediging helpt – ik herinner me weer wat onze wildplukgids Bastiaan Veenman van The School of Nature mij vorige week toevertrouwde. Als ik hem vraag hoe hij zijn indrukwekkende plantenkennis heeft verzameld, luidt het antwoord: veel tijd in de natuur doorbrengen met mijn favoriete plantengids! (“Eetbare wilde planten, 200 soorten herkennen en gebruiken”) Ook bioloog en workshopgever Cor Zonneveld deed aan zelfstudie in de buitenlucht: hij breidde zijn insectenkennis flink uit dankzij reacties op zijn foto’s op waarneming.nl

foraging.jpg
Wildpluk tour in het Amsterdamse Bos met Bastiaan Veenman van School of Nature

Lovesong

Dan kijken we Albatross ter ere van Wereld Oceanen Dag, de ontstellend mooie documentaire van Chris Jordan die ik al eerder bezong in mijn blog Hoe ik verliefd word op een albatros. De film sluit prachtig aan bij biomimicry. De moedige albatrosjongen die zich opmaken voor hun eerste vlucht over zee, inspireren me opnieuw voor mijn eigen pad. Hoe ze wachten op de juiste wind, hun vleugels testen, zich ontdoen van oude (plastic) ballast, een aanloopje nemen… En vertrouwen op hun krachtige vleugels. They make a flying leap from solid to liquid, leaving behind everything they have ever known.

Mijn waardering voor de natuurlijke intelligentie van deze zeevogel gaat gelijk op met een groeiende afkeer van mijn eigen soort, die met plastic troep de levenscyclus van paringsdans tot uitvliegen zo bruut verstoort. Ook dit keer ervaar ik aan het eind van de film opeens compassie voor de mens, die ook maar doet wat het beste lijkt. Bij de aftiteling zie ik aan het eind een toepasselijk muziekstuk: ‘Lovesong for humanity’.

De albatros en het kunstwerk van Chris Jordan inspireren mij om meer vanuit mijn buik te leven. Dan maar volop geraakt worden. Het helpt om door te gaan met mijn prille project, niet met het resultaat als uitgangspunt, maar uit het verlangen iets heel moois te maken.

Copyright foto’s: Green Living Lab 2018

Blog ‘Naar de Aarde’ volgen

Voor mijn blog en boek ‘Naar de Aarde’ ga ik te rade bij tien groene pioniers: hoe je je kunt inzetten voor een duurzamere wereld door je hart te volgen. Via de knop ‘Follow blog by email’ (rechtsboven) kun je hun inspirerende verhalen volgen!

Eén reactie

  1. Very nice tale Laura; I enjoyed reading it. Nature has so much to teach us. And yes, with plastic we destroy much- small water bottles should be taken off the market. Thx again for sharing,Love,Bram

    Sent from Yahoo Mail for iPhone

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s