Ons driejarig samenzijn vieren we in een tiny house in Bretagne. Off-grid. Dus met een poepdoos, water uit de pomp en net genoeg elektriciteit om een telefoon op te laden. Helemaal mijn ding!

Bij aankomst vraagt gastvrouw Marianne of we een kopje thee willen. Al geeft me dat gelijk een warm gevoel, toch ontvang ik liever eerst een rondleiding. Nu we na twee lange reisdagen uit de auto rollen, voelt aankomen op de plek van bestemming opeens spannend. Waar zijn we precies terechtgekomen? Marianne gaat ons daarom voor naar de tiny house, ons verblijf voor de komende week op deze afgelegen plek in hartje Bretagne.

Off-grid

Bij de beschrijving die we tegenkwamen op Facebook, waren we gelijk verkocht. Een off-grid plek in de natuur, met een composttoilet, buitendouche en houtkachel? Omringd door magische bossen van de Druïden en Koning Arthur? Echt iets voor ons! Tijdens de rondleiding zien we wat off-grid in de praktijk inhoudt, als je huis niet is aangesloten op het elektriciteitsnet, water, gas en riolering. En hoe we op alternatieve manieren kunnen voorzien in onze basisbehoeften. Ga je met ons mee op ontdekking?

tofu in een ton

‘Waar is de koelkast?’, vraagt Jan, bij onze eerste blik in de tiny house. ‘Die is er niet’, zegt Marianne. Hebben ze dan zelf een vriezer staan voor onze koelelementen? ‘Nee, ook niet’, zegt Marianne nu licht verontschuldigend. Blijkbaar hadden we de advertentietekst niet helemaal goed begrepen. Daar stond iets in over 12V lampjes op energie van een zonnepaneel en een kleine omvormer naar 220V. Maar iets groters dan een telefoon kun je daar niet op aansluiten. Enigszins beteuterd wijzen we naar onze koelboxen vol proviand voor een hele week.

Marianne komt direct met een creatieve oplossing. Als we een plastic ton vullen met water uit de pomp en die onder een schaduwrijke boom zetten, blijft onze tofu echt wel koel. Haar ervaring is bovendien dat vega producten helemaal niet snel bederven. Ik moet terugdenken aan een opstel dat ik op de lagere school moest schrijven. Hoe zou je leven eruitzien als er op een dag geen stroom meer was? Hier in Toul ar Groas zijn ze in ieder geval voorbereid.

Poepdoos

We hebben een eigen toilet in een gebouwtje verderop. Ik ken het fenomeen composttoilet al van mijn verblijven op ECOlonie en maak er graag gebruik van. Persoonlijk doe ik mijn behoeften liever in een gezellig houten huisje, dan in een steriel toiletgebouw. Met een schepje zaagsel dek je gedane zaken toe en je loopt vrolijk weer naar buiten.

Hier werkt het een beetje anders. Dit toilet heeft in plaats van zaagsel gedroogd gras in de aanbieding. Dat absorbeert minder goed, daarom is er voorzien in een aparte poep- en plasdoos: twee houten kastjes met een gat waar je op gaat zitten. De plasemmer eronder legen we dagelijks in de bosjes, de poepemmer kan wel een week toe. Alleen mijn kringspieren nog even trainen om zich afzonderlijk van elkaar te bewegen!

bronwater

Water komt hier uit een eigen bron en halen we via een pomp omhoog. Marianne raadt aan om al het vocht dat met de mond in aanraking komt, zoals water om te drinken, koken en tanden te poetsen, eerst te zuiveren. In onze tiny house staat daarom een Berkey waterfilter, een zilverkleurige bus met twee koolstoffilters en onderaan een kraantje. Marianne zweert bij dit filter, het Rode Kruis gebruikt het in rampgebieden.

Dan gaat ze ons voor naar de pomp, een paar honderd meter verderop langs een smal slingerpaadje. Terwijl ze zwengelt ter demonstratie, houd ik mijn hand onder de stroom. ‘Het is lekker water hoor, je krijgt er energie van!’, zegt ze. Ik voel het niet direct, maar neem het ter kennisgeving aan. Eigenlijk testte ik vooral of het water echt koud genoeg is om onze vegan voorraad te conserveren!

En dan het avontuur waar ik het meest naar uit kijk: de off-grid buitendouche! Gastheer en beeldend kunstenaar Wido heeft die zelf in elkaar geknutseld. Eerst haal je één tot vier emmers water bij de pomp. Deze giet je in een grote ijzeren pan op een gaspit (met gasfles) om het water te verwarmen. Vervolgens doe je het warme water weer in de emmer, klimt op een keukentrapje en giet het in een reservoir met een omgekeerde douchekop. Douchekop even omdraaien, et voilà – een douche met uitzicht op het bos.

Wordt vervolgd

Hoe vaak Marianne dan een douche neemt, vraag ik na deze demo. ‘Toch wel elke dag, als ik klaar ben met werken.’ Ah, zeg ik gretig, wat voor werk doe je hier dan? Hoe ziet je dag eruit? Deze en andere intieme vragen vuur ik zonder schroom op haar af. En het leuke is dat ze er uitvoerig en met plezier op ingaat. Zo krijg ik een inkijkje hoe een natuurlijk, zelfvoorzienend leven eruit kan zien.

Ik ben benieuwd wat het directe contact met de elementen tijdens dit off-grid verblijf met mij doet. En hoe het ons inspireert op weg naar onze eigen droomplek. Je leest het in deel II!

Met dank aan Jan voor de mooie fotoreportage!

Ben je benieuwd om deze plek zelf te beleven? Bij Wido en Marianne Blokland kun je terecht voor meer informatie: mariannebloklandschilling@gmail.com (door een bescheiden internetverbinding, laat het antwoord soms een paar dagen op zich wachten).

Off-grid in ‘Naar de Aarde’

‘Door af en toe te verblijven in het  off the grid recreatiebos in Dalfsen, heeft mijn eigen groene avontuur een enorme boost gekregen. Zelfvoorzienend leven bracht mij meer in contact met de Aarde.’

Monique Falk

Groene kadotip: Het boek Naar de Aarde is een passend kado voor mensen die een nieuwe weg inslaan  Je kunt het overal bestellen.

Tekst in Essentie

Voor hetkanWEL schreef ik ‘Hester kiest voor een pipowagen’. Daarin vertelt Hester hoe zij zich door off-grid te leven een wilde vrouw voelt, omdat ze voor veel dagelijkse dingen naar buiten moet. Bij Tekst in opdracht kun je het lezen.

 Blog

Via de knop ‘Follow blog by email’ (rechtsboven in dit scherm) blijf je op de hoogte van nieuwe blogs.